De vijftiende dag: Yosemite, bergen en nog meer bergen en sequoia's natuurlijk

2 oktober 2014 - Midpines, Verenigde Staten

Had ik het er toch vandeweek over dat we het voorlopig niet meer koud zouden krijgen; vannacht heeft het (volgens internet) gewoon gevroren! Na het fikkie stoken zijn we naar binnen gegaan en hebben de kachel aangedaan, want het was best wel koud binnen. Omdat we vandaag vroeg wilden vertrekken om zoveel mogelijk van Yosemite te zien EN omdat het zo koud was, gingen we op tijd (een uur of 10) naar bed. Toen ik vanmorgen wakker werd was het volgens internet -3! Zal wel door het boven in de bergen zitten komen, de frisse berglucht zeggen ze toch altijd?  

Lekker bijtijds op pad gegaan; een mooie route, eerst over de Tioga Pas (hoogste punt 9945 voet) en daarna verder door de beboste bergen. Nu kwamen we erachter hoe groot Yosemite is! (Jos zoekt ondertussen even op HOE groot, dus dat horen jullie zo) Wij wilden vooral eens zien welke afmetingen de sequoia's nu echt hebben omdat we Sequoia NP hebben moeten schrappen vanwege tijdgebrek/te vol programma/te strak plan. Verder staat het park bekend om de watervallen, maar dat is eigenlijk alleen in het voorjaar echt indrukwekkend. (Baajzeweej: Yosemite is vergelijkbaar met Zuid-Holland.)   

Nu bleken de sequoia's echt helemaal aan de andere kant van het park te zitten en we hebben daarom veel langer in de auto gezeten dan verwacht, ook omdat het bergop/bergaf rijden niet heel erg snel gaat natuurlijk. Overigens stak vanmorgen mijn hoogtevrees weer de kop op. Met het bergrijden zat ik de meeste tijd aan de 'afgrond' kant en ik vond het weer echt eng! Wat is hoogtevrees toch een gek iets. Het ene moment heb je er helemaal geen last van, de andere keer zit je met het zweet in je handen. Vanmiddag toen we naar de camping reden, kon ik weer rustig naar beneden kijken. Gek hoor!   

Maar daar had ik het niet over, we gingen sequoia's kijken. Nou, die zijn echt hoog en dik, ongelooflijk. Geen idee of het op de foto's een beetje overkomt, maar geloof ons maar, het is echt zo. Om bij de indrukwekkendste bomen te komen hebben we eerst 0,8 mijl omhoog gelopen. Daarna bedacht ik (Ester) dat we wel via een andere route terug konden lopen en dat hebben we geweten! Het pad wat ik koos kwam helemaal niet waar ik dacht dat het zou komen, kort gezegd hebben we waarschijnlijk wel een kilometer of 8 geklommen en gedaald (gelukkig haast geen last van mijn heup). Het was heel rustig op dat pad en daarom waarschijnlijk hebben we heel veel eekhoorntjes gezien en later ook nog twee hertjes.

Helaas hadden we door de afstand rijden en het omlopen geen tijd meer om het park verder te bekijken; het was al half vijf voordat we weer in de auto zaten. Toen we dan na een omweg (ik had het verkeerde plaatsje in de TomTom gezet) eindelijk op de camping kwamen was het al laat. Echt zin om te komen had ik niet meer en dus hebben we onszelf getrakteert op een versgemaakte hawai pizza van 14 inch! Die caloriën heb ik er van tevoren al afgelopen ;). 

Morgen op naar San Francisco. Eens kijken hoe laat we daar zijn en hoeveel we kunnen en willen zien. Mochten jullie tips hebben wat we ABSOLUUT moeten doen, laat dat dan zo snel mogelijk weten, dan nemen we dat zeker mee in de overweging of we een dag aan San Francisco moeten plakken of dat we een dag langer uittrekken voor de kustroute. In ieder geval moeten we dinsdagavond in Malibu zijn om woensdagochtend de camper in te leveren. 

Woensdag dan nog een dagje Los Angeles: tips daarvoor zijn ook van harte welkom! 

Merci alvast en tot morgen!
 

Foto’s

2 Reacties

  1. Coos van den Hoek:
    3 oktober 2014
    Geweldige reis zeg! Geniet er maar volop van, je komt er misschien nooit meer. Wij hebben wat jaren geleden ook zo'n reis gemaakt. Denken daar nog steeds met heel veel plezier aan terug.
  2. Jos en Ester:
    4 oktober 2014
    Prachtig land en aardige mensen! Nog vier dagen, dan vliegen we weer naar huis. Groetjes, ook aan Marie-Louise vanJos en mij :)