Dag 18 Highway 1 (vervolg) van Santa Cruz naar San Luis Obispo

Omdat de zon vanmorgen al weer vroeg aanwezig was, begon de dag ook vroeg. Ook omdat op zondag de weekendtoeristen weer richting huis gaan was het al vroeg druk op de camping. Tenten die afgebroken werden, campers afgekoppeld en vlees wat nog even op de bbq moest omdat meenemen voor de Amerikaan blijkbaar geen optie is. 's-Morgens om half acht waren er al rooksignalen genoeg te zien op de camping. Onze buren begonnen rond acht uur met inpakken. Een camper en drie tenten stonden er op hun plek. De camper voor oma, de tenten voor drie echtparen en ongeveer 7 of 8 kinderen. Daarbij nog twee Amerikaanse maat auto's en de twee plaatsen die ze hadden gehuurd stonden vol. Zeker als je meetelt dat er behalve de twee standaard aanwezig zijnde picknicktafels ook nog drie zelf meegebrachte tafels stonden. Oftewel druk, maar ook erbij vermelden, geen last of overlast van gehad. Wat wel opviel was dat de echtparen zich bezighielden met opruimen van de spullen en de kinderen zich aan een van de picknicktafels ophielden met niksen. Of dit normaal is, weet ik niet, denk dat ik er in zo'n geval zelf ook effe bij was gaan zitten.

Wij vertrokken rond half tien richting zuiden, op naar San Luis Obispo over highway 1 wederom, de kustweg. Na ca 25 mijl kwamen we aan bij Monterey, waar een soort schiereilandje de Pacific in steekt. Hier loopt een route genaamd de ''17 mile drive''. Een rondrit langs de kust over dit uitsteeksel. Omdat we hierover gelezen hadden zijn we hem ook gaan volgen, entree kostte wel 10 dollar, maar dan heb je ook wat, dachten we althans. Eigenlijk komt het erop neer dat dit een soort Wassenaar van Amerika is. Kapitale villa's met hekken en oprijlanen en als voornaamste sport, golfen. Op het eilandje ligt dan ook een volwaardige 18 holes baan. In het aanwezige winkelcentrum zijn ook alleen maar winkels die iets te maken hebben met golfen. Aparte heren, dames en kinderkledingzaken, uiteraard alleen maar golfkleding en toebehoren. Sportzaak had alleen maar golfsport gerelateerde items. En aangezien Ester en ik geen GVB hebben, waren we zo uitgekeken. Vanaf dit eiland had je een uitgang richting highway 1 (daar waren we al binnengekomen) en een uitgang richting Carmel. Dan daar maar eruit. Nou klinkt Carmel misschien wel bekend bij sommige van de lezers, inderdaad, dit is het dorp waar Clint Eastwood nog ooit burgemeester is geweest. Leuk plaatsje, Clint niet gezien overigens, maar zo commercieel als de neten. Bijna nog erger als ''17 mile drive''. Alleen hier was veel meer te koop als golfspullen. En aangezien de camper hier ook nergens fatsoenlijk te parkeren was zijn we vanaf hier verder gegaan op highway 1.

Voor het geval je denkt dat highway 1 een snelle route is richting de volgende campground, helaas. Deze kustweg kun je niet vergelijken met bijv. Zandvoort, Scheveningen, Noordwijk of de Belgische kustlijn. Nee, vanaf Carmel tot ongeveer 80 km voor onze bestemming, gaat deze weg op en neer, van links naar rechts, enzovoort enzovoort. Het is een prachtige tweebaansweg die de kustlijn volgt. Alleen bestaat de kust hier uit rotsen en kliffen. Toegestane snelheid 45 mijl, gemiddeld 25 mijl, vanwege de bochten en klimmen en dalen. Wel prachtig om te rijden, als je tenminste niet aan de kustzijde in de auto zit. In Ester haar geval was dit zo, maar gelukkig heeft ze geen hoogtevrees.

Het stuk langs of door het 'Los Padres National Forest' was echt mooi, je passeert hier enkele kleine dorpjes die uiteraard alleen maar op de toerist gericht zijn. Winkeltjes, hotels en restaurantjes. Na dit stuk kom je in wat meer vlakker landschap, dit begint ongeveer bij Cambria, en zie daar, wat daar te doen is. http://www.cambriascarecrows.com/about/ De tegenhanger van het festival op de Valkenswaardse statie en ook nog ongeveer  rond dezelfde tijd. We zijn er niet gestopt, mede omdat we dit meer gezien hebben. Maar wel leuk.

Hierna was het nog een klein stukje naar San Luis. We wilden eigenlijk niet meer stoppen, maar zagen plots een uitkijkpunt waar het nogal druk was. Nu bleken hier dus ook de zeeolifanten een van hun rustpunten te hebben. Zonnen op het strand en een beetje spelen in het water. En het waren er echt veel, in de honderden, zie foto's. Omdat we ze eigenlijk gisteren hadden willen zien, maar dit niet gelukt was, was dit een welkome verrassing.

Hierna ging het verder naar San Luis, camper geparkeerd en op naar de volgende dag, waar de reis ons naar Malibu Beach voert. De laatste bestemming per camper, als je het inleveren niet meerekent.

Het vervolg van Highway 1 lezen jullie morgen !!!