De negentiende dag alweer, het laatste stuk van Highway one, naar Malibu

Vandaag de laatste echte reisdag; we reden vandaag via de kust naar Malibu, zodat we morgen maar een half uurtje hoeven te rijden naar Road Bear, waar we de camper inleveren. Hopelijk een half uur, we rekenen op meer, je weet maar nooit hoe druk het morgenochtend is. Eerst alle afvalwatertanks leeggooien en de propaan- en benzinetank vol en dan zijn we weg. 

Maar nu loop ik vooruit... we zouden het over vandaag hebben, dat is in ieder geval gebruikelijk. Vanmorgen hebben we alvast de stoeltjes die we op de eerste dag hebben gekocht, aan een jong gezin gegeven die voor het eerst met een camper op reis waren. De rest van de spulletjes (koekenpan, spatel e.d.) konden we niet aan hen kwijt; zij hadden dat gewoon thuis ingeladen en gelijk hebben ze, dat hebben wij een paar jaar geleden toen we naar Frankrijk gingen met de camper ook gewoon gedaan. Die spulletjes laten we wel bij Roadbear achter morgen, daar staat een heel rek waar iedereen uit kan halen wat anderen hebben achtergelaten. 

Daarna gingen we op pad; het was weer een heerlijke dag; lekker koel 's-nachts en overdag nadat de zon was opgekomen oplopend naar een graad of 25! Wat dat betreft hebben we zeker niets te klagen gehad deze drie weken; twee dagen flink bewolkt en een van die dagen ook regen, verder alleen maar zon. Echt fantastisch. Trouwens, toen we vanmorgen de boel aan het klaarmaken waren om te vertrekken, hebben we gezien hoe de zeemist het land in kan trekken: dat is echt heel gek. Het lijkt alsof er van bovenaf een deken langzaam over alles heen wordt getrokken. We hebben geprobeerd om hier foto's van te maken, ik hoop dat ze gelukt zijn en dat het een beetje over komt. Vandaag hebben we meerdere keren meegemaakt dat je het ene moment in de zon rijdt en dan opeens de mist in rijdt. Gek joh!

Onderweg zijn we een keer echt gestopt (behalve af en toe even voor een sanitaire stop of een shaggie) en wel in Santa Barbara, waar we even rondgelopen hebben. Ze hebben daar een pier die helemaal van hout is, waar zelfs auto's overheen rijden om op de pier te parkeren. Je vraagt je toch af hoe dat mogelijk is. Die pier staat er al sinds 1872 (oorspronkelijk gebouwd als aanlegsteiger). Hoewel 'ie meerdere keren flink beschadigd is geweest en daarna weer (gedeeltelijk) opgebouwd, staat de pier in Scheveningen er pas sinds 1961 en DIE staat nu al op instorten staat (geloof ik). In ieder geval waren we onder de indruk. Op de pier zijn gewoon wat restaurants en winkeltjes waar we een poosje rondgelopen hebben.

Daarna verder naar de laatste camping. Als we internet moesten geloven zou het weer iets dergelijks zijn als in Las Vegas: een veredelde parkeerplaats, maar niets is minder waar: het is een terrascamping, waar we een heel ruime plaats hebben met uitzicht over de oceaan. Terwijl ik buiten aan de picknicktafel mijn verhaaltje zit te typen, hoor ik de branding. 

Vanavond hebben we de barbecue maar weer eens aangemaakt en alle vlees uit de koelkast (kipfilets, knakworstjes en het restje gehakt, getransformeerd tot hamurgertjes) gebakken, de paprika en komkommer, broodjes en wraps alsook de sauzen die we nog hadden op tafel gezet en zijn lekker gaan eten. Wat na het eten nog over wat is de container ingegaan, maar dat was niet veel. 

De koffers staan al bijna helemaal ingepakt klaar; nog een dagje Los Angeles en we vliegen weer naar huis na een heerlijke vakantie in een prachtig land met (meest) aardige mensen.