Dag 14; Op weg richting Yosemite

De route van vandaag ging noordelijk van Barstow naar Mammoth lake, wat aan de rand ligt van Yosemite national park. Ca 260 mijl (416 km) waarvan het eerste gedeelte door woestijngebied en het tweede deel in het dal tussen twee bergketens in.

Het eerste deel van ca 150 km was wat je onder woestijn verstaat. Aan beide zijden van de weg niks. Zandvlaktes met dorre struiken, oftewel niks. Hier was weer te zien hoe onmetelijk groot Amerika is, een snelweg dwars door de woestijn. Stel je voor, je rijdt van Eindhoven naar Amsterdam of Den Haag, en je ziet alleen maar hetzelfde landschap. Zand met dorre struiken, oke niet helemaal niks, bijna niks dan. Verder kan ik hier weinig over vertellen. Behalve dan dat er voortdurend gewaarschuwd werd voor ''Gusty en High winds", pas op met trucks, campers en caravans. Niet onterecht want het waaide er behoorlijk.

Het tweede stuk was iets gevarieerder, tussen twee bergruggen door die beiden anders waren. Links gele rotsen en rechts rode en witte. Af en toe een bewoond gebied, nou ja voornamelijk bestaande uit caravans en gammele hutjes, met een erf wat vol lag met rommel. Anders kan ik het niet noemen, afgedankt tuinmeubilair, bootjes, wrakken van auto's, vuilniszakken en noem maar op. Hier en daar een plaatsnaambord met het aantal inwoners en de hoogte waarop het zich bevindt. En dan plots een bord met ''Pearsonville" population 17, maar wel een pompstation. Aangezien we toch moesten tanken (en roken), stoppen dan maar. Bekijk de foto maar en zie dat het niet 1 pompstation was, nee, 2, met een Subway ertussenin. Nu had ik (Jos) in Las Vegas problemen met mijn pinpas en creditcard, maar goed ook misschien, ik kon bij geen enkele geldautomaat geld opnemen. Kreeg telkens de melding, request can not be proceeded. En hier in een gehucht van 17 inwoners kon ik plots met mijn creditcard tanken en binnen zowaar met mijn pinpas pinnen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Volgetankt verder op weg over highway 293, weer prachtige vergezichten met ook nog eens groene oases ertussen. Die bevonden zich voornamelijk aan de rand van de iets grotere dorpen die we op het laatste stuk passeerden. Duidelijk was te zien dat we het woestijngebied verlaten hadden en de bossen begonnen te naderen. En dan plots, op dezelfde snelweg, wel netjes aan de rechter kant, een fietser met volle bepakking, vol tegen de wind in. Blijkbaar lag hier dus een ''bike lane''. Respect voor de man op de fiets, ik doe het hem niet na, sowieso al niet langs een snelweg fietsen.

Laatste alinea, krijg hier al opmerkingen of ik een roman aan het typen ben.

Aangekomen op de campground, werd ons een plaats toegewezen tussen de naaldbomen met verder alle voorzieningen. En een informatiepakket met bovenop de mededeling dat we niets eetbaars buiten moesten laten liggen ivm de aanwezigheid van beren. Dat bleek ook uit de toiletten/douches, die zitten op slot met een code op de deur. En de afvalbakken zijn voorzien van musketonhaken, zodat ze niet zomaar opengemaakt kunnen worden. Maar iets minder roken vanavond dan, maar wel iets langer typen dan. Zo gezegd, zo gedaan, na eerst nog een vuurtje gestookt te hebben. (Lekker warm, want het is HIER wel weer koud; fijn ook dat we weten hoe de kachel werkt - Ester.)

Tot morgen.